Opadająca powieka po botoksie jest rzadkim, ale znanym działaniem niepożądanym zabiegów wykonywanych w okolicy czoła i między brwiami. Może pojawić się kilka dni po podaniu preparatu i powodować widoczną asymetrię, uczucie ciężkości oka, a niekiedy również ograniczenie pola widzenia. Takiej reakcji nie należy próbować korygować samodzielnie przypadkowymi kroplami ani kolejnymi iniekcjami.
Dlaczego powieka opada po botoksie?
Botoks, czyli potoczna nazwa zabiegów z wykorzystaniem toksyny botulinowej, działa poprzez czasowe osłabienie aktywności wybranych mięśni. Opadanie powieki może wystąpić, gdy preparat rozprzestrzeni się w kierunku mięśnia odpowiedzialnego za unoszenie górnej powieki.
W efekcie mięsień pracuje słabiej, przez co powieka znajduje się niżej niż przed zabiegiem. Zmiana może dotyczyć jednego lub obu oczu, choć najczęściej jest jednostronna.
W badaniach dotyczących preparatu Botox Cosmetic opadanie powieki po zabiegach w okolicy między brwiami występowało u około 3 proc. uczestników. Po zabiegach obejmujących czoło odnotowywano również opadanie powieki lub brwi.
Kiedy może pojawić się opadająca powieka po botoksie?
Objawy zwykle nie występują bezpośrednio po wyjściu z gabinetu. Opadająca powieka po botoksie najczęściej rozwija się od około 3 do 14 dni po wykonaniu iniekcji.
Pacjent może początkowo odczuwać ciężkość powieki lub brwi. Z czasem asymetria staje się bardziej widoczna, szczególnie wieczorem albo po dłuższym wysiłku wzrokowym. W cięższych przypadkach powieka może częściowo zasłaniać źrenicę i ograniczać widzenie.
Trzeba przy tym odróżnić opadanie powieki od opadania brwi. W pierwszej sytuacji obniża się brzeg górnej powieki. W drugiej niżej znajduje się cała brew, a nad okiem może pojawić się nadmiar skóry. Dla osoby bez doświadczenia obie reakcje mogą wyglądać podobnie, dlatego rozpoznanie powinien potwierdzić lekarz.
Opadająca powieka po botoksie. Co robić w pierwszej kolejności?
Pierwszym krokiem powinien być kontakt z osobą, która wykonywała zabieg. Najlepiej przesłać aktualne zdjęcia twarzy wykonane na wprost, bez unoszenia brwi i bez makijażu zasłaniającego powieki.
Podczas wizyty lekarz oceni, czy problem dotyczy powieki, brwi, czy obu tych obszarów. Może również sprawdzić ruchomość gałek ocznych, stopień asymetrii i wpływ zmiany na pole widzenia.
Warto podać dokładną datę zabiegu, nazwę preparatu, o ile jest znana, oraz dzień pojawienia się pierwszych objawów. Należy także powiedzieć lekarzowi o przyjmowanych lekach, chorobach neurologicznych, wcześniejszych operacjach twarzy i podobnych reakcjach po poprzednich zabiegach.
Czy opadająca powieka po botoksie sama przejdzie?
W większości przypadków opadanie powieki ma charakter przejściowy. Problem ustępuje, gdy działanie toksyny botulinowej na mięsień zaczyna słabnąć.
Typowe przypadki poprawiają się w ciągu około 3 do 4 tygodni, choć czas utrzymywania się objawów może być różny. W literaturze medycznej opisywano również sytuacje, w których całkowity powrót powieki do wcześniejszego położenia trwał kilka tygodni, a sporadycznie nawet do kilku miesięcy.
Nie da się wiarygodnie określić czasu ustąpienia objawu wyłącznie na podstawie wyglądu powieki. Znaczenie mają między innymi dawka preparatu, miejsce wkłucia, indywidualna anatomia oraz stopień osłabienia mięśnia.
Jak lekarz może leczyć opadającą powiekę po botoksie?
Nie istnieje domowy sposób, który natychmiast cofnie działanie toksyny botulinowej. Leczenie ma zwykle charakter objawowy i służy czasowemu uniesieniu powieki do momentu osłabienia działania preparatu.
Lekarz może rozważyć zastosowanie kropli do oczu pobudzających mięsień tarczkowy górny. Jedną z substancji używanych w takich przypadkach jest apraklonidyna. U części pacjentów może ona czasowo unieść powiekę o około 1 do 2 mm.
Inną substancją stosowaną w leczeniu nabytego opadania powieki jest oksymetazolina w odpowiednim stężeniu okulistycznym. Krople tego rodzaju działają czasowo i nie usuwają przyczyny osłabienia mięśnia.
Dobór preparatu należy do lekarza. Krople mogą mieć przeciwwskazania, powodować podrażnienie, rozszerzenie źrenicy, zaczerwienienie oka lub wpływać na ciśnienie wewnątrzgałkowe. Nie należy używać kropli należących do innej osoby ani kupować preparatów na własną rękę bez wcześniejszego badania.
Czy można masować opadającą powiekę?
Masowanie powieki, czoła lub miejsca wkłucia nie odwróci działania botoksu. Intensywne uciskanie okolicy oka może natomiast powodować podrażnienie skóry, obrzęk albo nasilenie dyskomfortu.
Szczególnie bezpośrednio po zabiegu zaleca się unikanie pocierania i masowania miejsc podania preparatu. Celem jest ograniczenie niezamierzonego przemieszczania się substancji do sąsiednich obszarów. Zalecenia po zabiegu mogą się różnić zależnie od użytego produktu oraz techniki, dlatego należy stosować się do wskazówek osoby wykonującej iniekcję.
Gdy opadanie powieki już wystąpiło, masaż nie przyspiesza regeneracji mięśnia. Nie powinno się także stosować bardzo ciepłych okładów, urządzeń masujących ani zabiegów kosmetycznych w okolicy oka bez zgody lekarza.
Czy ćwiczenia powieki mogą pomóc?
W sieci można znaleźć zalecenia dotyczące częstego mrugania, unoszenia brwi lub ćwiczenia mięśni twarzy. Nie ma jednak pewności, że takie działania wyraźnie skrócą czas utrzymywania się opadania powieki.
Delikatne, naturalne poruszanie powiekami podczas codziennych czynności nie jest zazwyczaj problemem. Nie należy jednak wielokrotnie ciągnąć skóry palcami, intensywnie uciskać brwi ani próbować mechanicznie podnosić powieki przez dłuższy czas.
Jeśli powieka ogranicza widzenie, lekarz może zaproponować doraźne rozwiązanie ułatwiające funkcjonowanie. Samodzielne przyklejanie powieki plastrem może podrażnić cienką skórę i rogówkę, dlatego również taką metodę warto wcześniej omówić ze specjalistą.
Kiedy opadająca powieka wymaga pilnej konsultacji?
Kontakt z lekarzem wykonującym zabieg jest wskazany po zauważeniu każdej wyraźnej asymetrii powiek. Pilniejszej oceny wymaga sytuacja, gdy powieka zasłania źrenicę, utrudnia prowadzenie samochodu, czytanie lub wykonywanie pracy.
Szybkiej konsultacji okulistycznej wymagają także ból oka, silne zaczerwienienie, światłowstręt, zaburzenia ostrości widzenia, podwójne widzenie, znaczne rozszerzenie jednej źrenicy albo problemy z poruszaniem gałką oczną. Objawy te nie powinny być automatycznie uznawane za typową reakcję kosmetyczną.
Natychmiastowej pomocy medycznej wymagają narastające trudności z oddychaniem, przełykaniem lub mówieniem, uogólnione osłabienie mięśni oraz objawy występujące poza miejscem wykonania zabiegu. Preparaty toksyny botulinowej mają ostrzeżenie dotyczące rzadkiego rozprzestrzenienia działania poza miejsce iniekcji.
Czego nie robić przy opadającej powiece po botoksie?
Nie należy wykonywać kolejnego zabiegu wyłącznie po to, aby szybko wyrównać twarz, zanim lekarz dokładnie rozpozna przyczynę asymetrii. Dodatkowe podanie toksyny do niewłaściwego mięśnia może pogłębić problem.
Nie powinno się również stosować przypadkowych kropli obkurczających naczynia, preparatów na zaczerwienione oczy ani leków przeciwjaskrowych należących do innej osoby. Różne krople mają inne działanie i mogą być niebezpieczne przy niektórych chorobach oczu oraz układu krążenia.
Do czasu konsultacji lepiej zrezygnować z intensywnych zabiegów wokół oczu, mocnego masażu twarzy oraz samodzielnego ogrzewania miejsca podania preparatu. Warto codziennie robić zdjęcie powiek w takich samych warunkach, aby można było ocenić, czy asymetria stopniowo się zmniejsza.
Jak zmniejszyć ryzyko opadania powieki przy kolejnym zabiegu?
Przed następnym podaniem toksyny botulinowej trzeba poinformować lekarza o wcześniejszym opadaniu powieki. Istotne są również naturalna asymetria brwi, ciężkie powieki, wcześniejsze operacje w obrębie twarzy oraz choroby nerwowo mięśniowe.
Ryzyko powikłania zależy między innymi od miejsca wkłucia, dawki, objętości preparatu, budowy twarzy i techniki wykonania zabiegu. Szczególne znaczenie ma prawidłowe rozmieszczenie punktów iniekcji w okolicy czoła, brwi i oczodołu.
Kolejny zabieg powinien być wykonywany dopiero po całkowitym ustąpieniu wcześniejszej reakcji i ponownej ocenie anatomii twarzy. Lekarz może zmienić dawkę, rozmieszczenie wkłuć albo zrezygnować z podawania preparatu w obszarze, który wcześniej przyczynił się do opadania powieki.
Źródło: www.infoswarzedz.pl
